dr n. med. Monika Pordes M.Sc.

DR PORDES IMPLANT DENTAL CLINIC

ul. Bukowińska 22A lok 6U, 02-703 Warszawa Mokotów

Jak zdobyłam doświadczenie?

 

W 1991r. Ukończyłam Uniwersytet Medyczny im. Semmelweisa w Budapeszcie na wydziale lekarsko-dentystycznym, co przy ówczesnym poziomie stomatologii było już wyzwniem samym w sobie.

Od czasów szkoły średniej wiedziałam już, że chcę zostać chirurgiem, a na studiach moim oczkiem w głowie była anatomia kliniczna. Wakacje i wolny czas poświęcałam na praktyki w Ausrii i Szwecji, po to, aby szybciej dojśc do upragnionego celu. Po rocznym stażu na chirurgii szczękowej Szpitala Klinicznego Alberta Szent Györgyi w Budapeszcie wróciłam do Polski, będąc jednym z pierwszych lekarzy w tym kraju wszepiającym implanty zębowe.

Od ponad 20 lat zajmuję się tematyką implantacji i przeszczepów kostnych.

W 1997r przebyłam praktykę specjalizacyjną w Göteborgu- kolebce implantologii, a także w Lound w Szwecji. Dzięki tej pracy u boku najwybitniejszych profesorów nauczyłam się skomplikowanych technik operacyjnych i pokochałam chirurgię jeszcze bardziej. Moje kontakty rozszerzyły się na Boston i Chicago, gdzie miałam zaszczyt operowania z najlepszymi.

W 2002 r. ukończyłam pracę doktortorską na wydziale neurologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z zakresu „Zaburzenia zwarciowe u osób z dysfunkcją i bez dysfunkcji narządu żucia“ z tytułem Doktora Nauk Medycznych.

Miałam wciąż niedosyt wiedzy, to też ukończyłam Curriculum Implantologiczne a później studia podyplomowe na Uniwersytecie Medycznymim J.W. Goethe’go we Frankfurcie nad Menem, uzyskując w 2013 roku tytuł „Master of Sience in Oral Implantology“ na tej samej uczelni.

Wiedza czysto medyczna w dzisiejszych czasach jast jednak niewysterczjąca do prowadzenia samodzielnej praktyki lekarskiej, więc staram się ja pogłębić ją o czynnik ludzki i psychologiczne aspety poznawcze. Stąd też roczne podyplomowe studia na SWPS-ie w Warszawie z zakresu „Zarzadzanie w stomatologi“ i dalszy rozwój kompetencji wewnętrznych.

Mam za sobą ponad 100 kursów , konfesencji i sympozjów w kraju i za granicą; Berlin, Barcelona, Heidelberg, Toronto, Wiedeń, Toulusa, Tokyo. Z nieukrywaną dumą w niektórych brałam udział rownież jako wykładowca.

 

Swój sukces kliniczny zawdzięczam determinacji, pracowitości i dążeniu do celu. W pracy jestem perfekcjonistką. Wymagam wiele od załogi, ale przede wszystkim wymagam od siebie.

Pacjent jest dla mnie najważniejszy. Największe sukcesy osiągamy wtedy, gdy świadomie podążamy w jednym kierunku.

Leczenie niejednokrotnie bywa długotrwałe i wymaga konsekwencji w działaniu. Jeśli jednak ustalamy plan i z precyzją go realizujeme, zawsze osiągamy cel.

Celem może być zmiana wyglądu lub poprawa stanu uzębienia. Ja jednak traktuję pacjentów kompleksowo.

Podstawą do rozpoczęcia leczenia jest rentgenodiagnostyka. Pantomogram lub tomografia komputrowa mówi często więcej, niż sam pacjent.

Lata doświadczeń sprawiły, że dzisiaj wiem, iż nie ma prawidłowego leczenia bez rehabilitacji narządu żucia. Tak samo, jak nie będziemy zdrowi i sprawni, bez sprawnych mięśni i aparatu ruchowego. Dlatego też chirurgia, imlplantologia, estetyka, protetyka w powiązaniu z rehabilitacją daje najlepsze efekty leczenia schorzeń w jamie ustnej.

Dając Pacjentowi nowy uśmiech dbam o to, by oprócz piękna zapewnić pełną funkcjonalność, trwałość, bakteriostatyczność i komfort.

Po osiemnastu latach Pacjenci wracają, dziękując za ofiarowną im sprawność codziennego funkcjonowania.

Po leczeniu osoby mające problem z eksponowaniem zębów w uśmiechu, odzyskują pewność siebie, pozycję społeczną, poprawę relacji, atrakcyjność, młodość i wygląd wzbudzający zaufanie. Osoby takie na nowo cieszą się życiem, często zmieniają złe nawyki, są odważne, co skutkuje podejmowaniem nowych wyzwań, niejednokrotnie awansem, decyzją zmiany pracy, zachowań, a wraz z poprawą atrakcyjności znajdują partnerów lub pozbywając się stresu na punkcie swojego wyglądu usprawniają relację w związkach.

To bardzo ważne czynniki, nie należy jednak zapominać o takich funkcjach leczenia jak; wyeliminowanie bólu ostrego, bądź chronicznoego, bóli mięśniowych twarzy, bóli skroniowych, bólów głowy, napięcia twarzowo-czaszkowego. To właśnie prawidłowy zgryz, czyli relacja szczęki do żuchy adpowiedzialna jest za sprawne funkcjonowanie narządu żucia.

 

Co mnie cieszy w mojej pracy?

 

Lubię nowe wyzwania, pracę z ludźmi, indywidualność przypadków i rozwiązań. Kreację – każdy przypadek jest inny.

Zadowolenie i dumę z doprowadzenia planu leczenia do końca.

Uśmiech na twarzach pacjentów spoglądających w lustro.

Ich wyprostowane ciała i aurę, jaką mają wychodząc z gabinetu.

Kocham moją pracę. Jest moim natchnieniem każdego dnia. Poświęciłam jej już razem ze studiami prawie trzydzieści lat życia.

Kocham też zęby, jako nieprzeciętny dar natury, żyjący swoim własnym życiem.

Piękno zamknięte w głębi ich kolorów, w przezierności, w kształcie. Mogę siedzieś godzinami i się nimi zachwycać.

 

 

Szanowni Państwo,

 

Czuję się zaszczycona, że dziś mogę podzielić się moją wiedzą i służyć Państwu poradą i profesjonalizmem.

Zaufały mi już setki Pacjentów, którzy przez swoją wdzięczność, lojalnośc i zadowolenie mobilizują mnie do dalszego kształcenia i rozwijania moich umiejętności.

 

                             Jesteś najwazniejszą osoba na świecie

Spójrz na siebie z łagodnością i troską

Twój uśmiech jest pochodną Ciebie

 

Master thesis

Bone substitutes as an alternative to autogenous bone

Abstract
Introduction: Bone transplantation is one of the most effective treatments of a
variety of skeletal defects that arise due to injury, infection or hereditary factors. In
oral implantology, bone augmentation is increasingly popular since it not only
provides structural support, but also facilitates healing and protects the defective site
from infection and/or further damage. The goal of the presented study is to evaluate
use and safety of bone materials other than autogenous bone in patients who
underwent bone transplantation prior to introduction of dental implants.
Material and Methods: The analysed group included 157 patients, who underwent
procedures of bone transplantation prior to either immediate or delayed implant
insertion. There were three groups of patients who required bone augmentation, such
as: vertical and horizontal alveolar process augmentation, and sinus floor elevation.
The materials used for transplantation included autogenic bone, xenogeneic bone
granulate, a case of allogenic transplant, and collagen membrane. The study includes
initial characterization of the patients, a detailed description of the surgical
procedures, and an overview of the treatment results.
Results: Some form of bone transplantation was used in all the presented patients.
There was no significant difference in the healing times between the groups that
received either autografts or xenograft/mixed transplants within each category of
alveolar augmentation. The healing time was about 6-7 months in the horizontal and
vertical alveolar augmentation, while it took 12-14 months in the sinus lift. The
quantified changes in the bone mass around implants were comparable in all the
categories, and they were about +/- 2mm. Almost all the presented patients
completed their treatment. The patients were satisfied with the esthetics and practical
results regardless of the source of the grafted material.
Conclusion: Bone substitutes represent safe and effective material that can be used
in oral bone augmentation. Materials other than autogenic bone tissue might be
especially useful in large defects in which the volume of the transplanted tissue and
its relative resistance to accelerated resorption are critically important.

 

 

 

 

 

 

 

Masz pytania?
Chcesz umówić się na wizytę?